Hanoi in Viëtnam

LinkedinFacebookGoogleTwitter
Het bromt en snort er flink op los

december 2013 t/m januari 2014
Halverwege de laatste maand van 2013 vertrokken Bart en ik voor een georganiseerde rondreis door Viëtnam. Startpunt was de hoofdstad Ha-noi. Ondanks het lokale en authentieke sfeertje vonden wij de stad behoorlijk hectisch. Ha-noi is vooral bekend vanwege de enorme hoeveelheid brommers en scooters die het grootste gedeelte van het drukke verkeer vormen. Waar je ook kijkt : ze lijken om je heen te vliegen en brommen. Het oversteken van een straat is in vele Aziatische steden sowieso een gewaagd avontuur, maar in Ha-noi is het een nóg grotere uitdaging. Het is wel een goede oefening, want daarna valt het alleen nog maar mee 🙂

Over Hanoi
Ha-noi is de op een na grootste stad van Viëtnam. Door de Franse bezetting is het een stad van grote contrasten. Enerzijds vind je er een typische Viëtnamese stijl met exotische vijvers en tempels, anderzijds getuigen de imposante gebouwen en monumenten van de Franse invloed. Volgens vele bronnen is het gebied waar Ha-noi nu ligt al bewoond sinds rond 3000 v. Christus. Ha-noi is in de 7de eeuw de hoofdstad van Viëtnam geworden.

Mausoleum van Hồ Chí Minh
Het Mausoleum van Ho Chi Minh is een goed startpunt als je de stad wilt verkennen, maar ook om het huidige Viëtnam beter te begrijpen.

Ho Chi Minh was een communistische leider die een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten en waar je ook komt in Viëtnam, er is altijd wel een monument, museum of gebouw dat herinnert aan, en verhaalt van deze leider die in 1969 is gestorven. Hij ligt er overigens tegen zijn wens opgebaard en ik vind het een vreemd idee om naar andermans stoffelijke resten te kijken, hoe groot de man dan ook mag zijn geweest en hoeveel respect er ook getoond wordt. Tegen het einde van het jaar is het mausoleum gesloten, het lichaam van Ho Chi Minh wordt dan naar Rusland gevlogen voor onderhoud. Arme “‘ome Ho”.

(Wikipedia) De vader van Hồ was leraar en voedde zijn zoon zeer streng op in de confuciaanse leer. Dit betekende onder andere ijzeren discipline en hard studeren. In 1912 reisde Hồ op 20-jarige leeftijd als kokshulpje mee aan boord van een schip dat naar Amerika voer, waar hij een opleiding tot banketbakker volgde, en in verschillende restaurants werkte.

Wie was Ho Chi Minh?
De ongehuwde en kinderloze Ho Chi Minh was van eenvoudige komaf. Vrolijk glimlachend, wars van luxe en tierelantijnen vervulde hij eerst de functie van minister van Viëtnam en later werd hij benoemd tot president. Ho Chi Minh was de leider van de communistische partij en het communistische verzet tegen de Franse bezetters van Viëtnam en tegen de latere Amerikaanse bezetters. Hij is onder andere bekend van de `Ho Chi Minh route` waarlangs wapens en mensen gesmokkeld werden. Deze routes – en andere slimme tactieken van de Viëtcon- bezorgden de Amerikanen flinke hoofdpijn en ze zochten de “oplossing” in Agent Orange, een chemisch ontbladeringsmiddel dat later ook zwaar kankerverwekkend bleek. 

Tijdens zijn presidentschap werd Ho Chi Minh als een god vereerd, en na zijn dood is dat er beslist niet minder op geworden. Deze verheerlijking paste echter niet bij Ho’s persoonlijkheid: hij was liever iemand die er een simpele levensstijl op na hield. Ook stond hij onder zijn vrienden bekend als een gematigd politicus en iemand met een hoge integriteit. In Nederland kreeg hij de bijnaam ‘Oom Ho’.

Overlijden
Ho stierf op 2 september 1969 op 79-jarige leeftijd. Zijn lichaam werd, tegen zijn wens, geplaatst in een mausoleum. Hij wilde zelf gecremeerd worden en zijn as verspreiden over drie Viëtnamese bergtoppen. Hij schreef: “Niet alleen is crematie goed vanuit het oogpunt van hygiëne, maar het bespaart ook landbouwgrond.”

Old Quarter

Zoals gezegd is het verkeer in Viëtnam- maar vooral in Ha-noi – chaotisch. Het doet denken aan een mierenhoop. Overal zie je hoe mensen zich verplaatsen naar onbekende bestemmingen. Bepakt, vaak volbeladen… Honderdduizenden scooters en -in mindere mate- auto’s rijden, kruipen en schieten kriskras door elkaar heen. Dit maakt Viëtnam tot één van de meest verkeersonveilige landen ter wereld, maar daarom niet minder fascinerend om mee te maken.

Sfeer
Eigenlijk is het verkeer een goede afspiegeling van de bedrijvigheid van alle Viëtnamezen. Of ze nu werken, zich verplaatsen en zelfs als ze stilzitten. Overal waar je kijkt, gebeurt wel wat. In de vele eetstalletjes, eettentjes en markkraampjes, de handen wapperen dat het een lieve lust is. En ondanks dat Ha-noi een grote stad is met óntzettend veel mensen, is ze toch makkelijk te bezichtigen. Alle bezienswaardigheden liggen dicht bij elkaar waardoor je bijna alles wandelend kan bezoeken.

Alleen wel even uitkijken als je een straat oversteekt 😉

Temple of Literature, leren als heilig doel

Fascinerend idee: een tempel gewijd aan de verering van studie, 940 jaar geleden gebouwd door keizer Ly Thanh Tong. Rustoord voor de topacademici in de stad. In 1484 vond zijn nazaat Le Thanh Tong dat zij die zich uitzonderlijk hadden onderscheiden in literatuur, dichtkunst of wiskunde, geeërd moesten worden. Dat gebeurde door alle namen te beitelen in grote stenen “menhirs”. Er zijn er nog 82 over. In het eigenlijke tempelgedeelte prijkt Confusius temidden van weelde, wierrook en offerandes. Leren als heilig doel.

Net afgestudeerd
Tot in de negentiende eeuw is dit de universiteit van Viëtnam is geweest. Nu is het een monument maar tijdens ons bezoek liepen er vele prachtig tradioneel geklede jongens en meisjes in groepjes rond. Studenten gekleed in toga en baret hadden net hun diploma gehaald en ze poseerden vaak en giechelend voor de vele toeristische fotografen. Een paar keer wordt er groepsgewijs geposeerd waarbij de baret het luchtruim in wordt gekeild. Sterretjes van de dag, genietend van de dag, omdat ze studeren.

Op rustiger momenten is de tempel een plaats waar studenten elkaar treffen om in alle rust te studeren. Studenten architectuur komen er schetsen of inspiratie op te doen.

Studenten bij de LiteratuurTempel

Het waterpoppentheater

Voor mensen met lange benen (zoals Bart en ik), kan het waterpoppentheater een ietwat benauwende ervaring zijn. De stoeltjes in het theater zijn niet berekend op onze lange westerse lijven. Maar desondanks is een bezoek aan het legendarische waterpoppenshow een bijzondere, alhoewel ietwat verwonderlijke, ervaring. Met de poppen worden historische gebeurtenissen uitgebeeld of scenes van het plattelandsleven. In het Kim Dong Theater is meerdere malen per dag -onder begeleiding van een live-bandje- een show van de meest populaire waterpoppengroep “Thang Long Waterpuppet.” Het klinkt soms nogal schel in onze ongeoefende barbaarse oren

De wereldberoemde Thang Long Waterpoppenshow is ontstaan doordat vroeger de rijstvelden onder water stonden en de dorpelingen elkaar vermaakten door in het diepe water te staan met poppen die op het water bewogen. Het lijkt alsof de poppen op het water bewegen, maar ze worden bediend door poppenspelers die achter een scherm verschuild zitten.

Old Quarter

‘The Old Quarter’ met haar vele kleine winkeltjes, restaurantjes en barretjes moet je bezoeken. De hoge, statige en koloniale huizen vormen de erfenis van jarenlange Franse overheersing. In het labyrint van nauwe straatjes wordt van alles verkocht. Hier slalommen elke dag duizenden scooters, fietsers en risjka’s langs de uitgestalde koopwaar. Elke straat heeft haar eigen ambacht: schoenmakers, kruideniers, kleermakers, goudsmeden, en ga zo maar door.

Omdat wij onze rondreis in Ha-noi begonnen zijn, keken we (nog) met open mond naar de volgeladen brommers er fietsen. Kleine ondernemers proberen zo veel mogelijk bagage of koopwaar mee te nemen en de beelden van volgepakte brommertjes waarop de bestuurder relaxed door het drukke verkeer scheurt, zullen op ons netvlies gebrand blijven staan.

Stapels dozen, aardewerk, grote zakken, verwarmingsketels, kerstbomen, grote rollen en zelfs levende have zoals kippen en ganzen worden vervoerd. Vaak zitten er meer dan twee mensen op een brommer of scooter, soms ook een heel gezin. Kind, peuter of baby? Een helm lijkt niet verplicht te zijn.