Trouw gekrabbel, sprookjeshuwelijk

LinkedinFacebookTwitterWhatsApp

Als klein meisje droomde ik veel, maar ondanks mijn liefde voor sprookjes verlangde ik nooit naar de prins op het witte paard. Ook barbiepoppen zeiden me weinig.  Figuurlijk én letterlijk …  Want als je de conversatie aangaat, zitten ze toch alleen maar mooi te wezen en stommetje te spelen 🙁

Hét sprookjeshuwelijk -in de zin van; ‘ze leefden nog lang en gelukkig’, heb ik dus altijd verwezen naar het land der fabelen.  

Toch fascineert het me. Waar komt het vandaan? Waarom dromen kleine meisjes van het huwelijk?

Het volgende liedje inspireerde tot het maken van deze tekening:

Meisjes klein, maar bij de hand,
toeven graag in dromenland.
Want zij hebben, o zo dikwijls,
daaraan toch hun hart verpand.
Dromend bij het licht der maan,
zien zij zich naar ’t altaar gaan.
Met een man zo knap, vol charme,
als er nooit één heeft bestaan.

Klik op de foto, voor een vergroting (dit zinnetje hoort niet bij het liedje  😉  ):
trouwen-karen-nijst

Gewoon een grappig weetje, waarom zou je in het wit trouwen?
Koningin Victoria (Verenigd Koninkrijk) was in 1840 degene die de trend zette om in een witte jurk te trouwen. Voor die tijd trouwden westerse vrouwen gewoon in hun mooiste jurk.